W trakcie żeglugi ślizgowej bez miecza zmiana kierunku ruchu odbywa się w odmienny sposób niż przy pływaniu wypornościowym. W takim przypadku warunki żeglugi ograniczają możliwość sterowania poprzez zmianę położenia pędnika względem kadłuba. Chcąc uzyskać maksymalną wartość siły aerodynamicznej, utrzymujemy pędnik zbliżony likiem dolnym do pokładu, by zredukować opór indukowany. Ustawiamy go pod właściwym kątem natarcia do wiatru. Takie położenie pędnika w ślizgu zapewnia desce równowagę kierunkową.



Zmiana położenia żagla w celu ostrzenia lub odpadania zmniejszałaby wartość siły aerodynamicznej a równocześnie utrudniała utrzymanie równowagi. Brak miecza uniemożliwia z kolei uzyskanie momentu ostrzącego lub odpadającego poprzez przesunięcie środka bocznego oporu do wewnątrz zamierzonego skrętu.


Najbardziej efektywnym sposobem sterowania deską w ślizgu jest zmiana kształtu powierzchni zmoczonej dna wywołana przez przechylenie kadłuba na krawędź wewnętrzną skrętu. Deska zaczyna wtedy poruszać się po krzywiźnie wyznaczonej przez zatopioną w wodzie burtę.



Promień cyrkulacji uzależniony jest głównie od podgięcia zanurzonej części dna czyli linii scoop – rocker (wznos dziobu i rufy), oraz od długości kadłuba. Czym większe podgięcie i krótsza linia wodna, tym mniejszy promień skrętu.


Oprócz linii podgięcia dna i długości, istotny wpływ na podatność deski na sterowanie przy pomocy zakrawędziowania wywiera kształt dna i burt.


- Przekrój poprzeczny dna w kształcie „V” ułatwia przechylenie deski na krawędź. Im bardziej płaskie dno, tym trudniej zainicjować skręt. Niestety, taki kształt dna powoduje również negatywne skutki, gdyż zwiększa opór bryzgów, czyli zmniejsza prędkość maksymalną, dlatego też jest stosowany w ograniczonym zakresie i najczęściej w połączeniu z „concaves” zmniejszającymi przecieki ciśnienia spod dna.



- Niewielka grubość i objętość burt oraz ich zaokrąglenie pozwala na szybsze przechylenie deski i zakrawędziowanie. Wyporne burty utrudniają zatopienie i utrzymanie dna pod właściwym kątem do lustra wody podczas skrętu, natomiast ułatwiają halsowanie pod wiatr.


Kolejnym czynnikiem wpływającym na promień skrętu w ślizgu jest długość statecznika. Im mamy dłuższą „kosę” tym bardziej będzie ona zwiększała promień cyrkulacji


W trakcie wykonywania skrętu musimy utrzymać stały, najbardziej optymalny kąt przechylenia kadłuba. Jest on różny dla poszczególnych modeli desek i uzależniony od prędkości ruchu. Przeciętnie zawiera się w granicach 15 - 30°. Zbyt mały kąt przechyłu utrudni zapoczątkowanie skrętu, natomiast zbyt duży spowoduje przejście deski ze ślizgu do pływania wypornościowego (im większy przechył tym mniejsza wartość udźwigu dynamicznego) i uniemożliwi wykonanie manewru.